AI bez lukru #1: Jak pisać beznadziejne prompty, by nawet AI miało Cię dość

Cześć! Z tej strony Tomek Turba. AI bez lukru to cykl moich felietonów o sztucznej inteligencji bez marketingowego lukru, bez korporacyjnych slajdów i bez bajek o „rewolucji, która wszystko zmieni”. Pokazuję AI taką, jaka jest naprawdę: z absurdami, wpadkami, halucynacjami i konsekwencjami, o których rzadko mówi się głośno. Bez zadęcia, bez propagandy, z humorem – ale na serio. 

Pełna lista odcinków: tutaj

Uwierzcie mi, z AI pracuję już 10 rok. Przeszkoliłem setki tysięcy osób, narzędzi AI używam w pracy na co dzień, zajmuję się tą tematyką także w aspekcie naukowym.

Sztuczna inteligencja miała być przełomem. Rewolucją. Nowym Internetem. Wyszło jak zwykle – połowa Internetu próbuje z niej zrobić wróżkę, jasnowidza, sekretarkę i kolegę od prac domowych w jednym. Codziennie miliony ludzi siadają do rozmowy z AI i zaczynają ją w ten sam sposób:

„Zrób mi coś”.

Model językowy przez chwilę zastanawia się, czy użytkownik właśnie próbuje wygenerować stronę internetową, strategię biznesową, kod w Pythonie czy może list miłosny do księgowej. Ale dzielnie odpowiada. Bo jest grzeczny. I cierpliwy. Jeszcze. 

Poniżej przedstawiam Wam listę najlepszych „promptów”, za które powinno się pójść na odsiadkę od komputera i AI na co najmniej tydzień.

Prompt roku: „Weź ogarnij”

Najgorsze prompty świata łączy jedno: autor zakłada, że AI czyta mu w myślach.

– Napisz mi tekst.
– Zrób kod.
– Wymyśl nazwę.
– Ogarnij prezentację.
– Zrób to lepiej.

To trochę tak, jakby wejść do restauracji i powiedzieć kelnerowi: „Daj mi coś dobrego”.

Na pytanie: „Ale co konkretnie?” odpowiedzieć: „No wiesz… coś”. I potem dziwić się, że dostaliśmy bigos, a chcieliśmy sushi.

Prompt pasywno-agresywny

Są też użytkownicy, którzy traktują AI jak juniora na stażu:

– Nie, źle.
– Jeszcze raz.
– Ale szybciej.
– Bez sensu.
– Źle to zrobiłeś.

Bez informacji, co jest nie tak. Bez kontekstu. Bez przykładów. Bez celu. To jak poprawianie czyjegoś CV opatrzone jednym tylko komentarzem: „No nie, to jest słabe. Popraw”. I oczekiwanie, że ktoś się domyśli, że chodziło o język, strukturę, doświadczenie i literówki.

Klasyk: „Napisz kod”

Jeden z najczęstszych promptów w IT: „Napisz mi kod”.

Jaki kod?
W jakim języku?
Do czego?
Na jaką platformę?
Z jakimi ograniczeniami?
Dla kogo?

To trochę jak: „Zbuduj mi dom”.

Super. Tylko czy to ma być willa, domek letniskowy, kontener, bunkier czy ziemianka na wypadek wojny atomowej?

Prompt-wróżba

Jest też grupa, która traktuje AI jak wyrocznię z Delf:

– Czy ten projekt się uda?
– Czy powinienem zmienić pracę?
– Czy moja dziewczyna mnie zdradza?
– Czy bitcoin wzrośnie?

Model grzecznie odpowiada, ale warto pamiętać: to nadal statystyczna papuga na sterydach, a nie jasnowidz z kryształową kulą.

Dlaczego AI daje wtedy głupie odpowiedzi?

Bo dostaje głupie pytania. Model językowy nie „wie”, czego chcesz. On tylko zgaduje na podstawie kontekstu. Jeśli kontekstu nie ma – będzie strzelał. A potem użytkownik pisze na LinkedIn: „AI jest przereklamowana, głupoty gada”. To trochę jak winić GPS, że źle prowadzi, gdy wpisaliśmy: „Jedźmy gdzieś tam. Gdzie wiatr we włosy wieje”.

Jak pisać dobre prompty? (to naprawdę nie boli)

Dobry prompt to:

• cel,
• kontekst,
• format,
• odbiorca,
• świadomość istnienia ograniczeń.
  

Zamiast:

„Napisz prezentację”

lepiej napisać:

„Przygotuj 10-slajdową prezentację dla zarządu banku o wdrożeniu AI w procesach kredytowych. Styl: biznesowy. Poziom: nietechniczny. Uwzględnij ryzyka i koszty”.

Zamiast:

„Napisz kod” lepiej napisać:

„Napisz prostą aplikację w Pythonie, która pobiera dane z API, zapisuje je do pliku CSV i uruchamia się z crona na Linuxie”.

Magia? Nie. Normalna komunikacja. 

Podsumowanie

AI nie jest głupia, ale nie jest też wróżką, wróżbitą, jasnowidzem ani telepatą. Jeśli rozmawiasz z modelem jak z człowiekiem na stażu, dostaniesz odpowiedź jak od człowieka na stażu. Jeśli rozmawiasz jak z ekspertem i konkretnie – uzyskasz odpowiedź eksperta.

A jeśli piszesz: „Zrób mi coś”,

to dostaniesz… coś. I dokładnie o to prosiłeś.

Z pozdrowieniami,

~Tomek Turba